Lo boièr
Quand lou bouié be de laura, planto ‘qui sa gulhada,
Trobo la Jano ‘l pe del fioc, tristo, descounsoulado.
« Se n’es malaudo, digo zou, te faren un poutage,
And uno felho de caulet, uno lauzeto magro. »
« Quand serai morto, regound me al pus prioun de la cabo.
Met me lous pes a la paret, lou cap jou la canelo.
Tous lous roumius que passaroou prendroou d’aigo signado,
E diroou : qual es mort aici ? Acos la pauro Jano. »